Абубакр

Абу Бакр исми араб тилидан келиб чиққан бўлиб, икки қисмдан иборат:

• "Абу" – Бу арабча сўз бўлиб, "отаси" ёки "баба" деган маънони билдиради.
• "Бакр" – Бу сўз "ёш жўжа", "янги туғилган қуён" ёки "янгича куч" деган маънони англатади. Бундай маънолар жўжа ёки ёш, янги, энергияга тўла нарса билан боғлиқдир.

Исмнинг умумий маъноси

Абу Бакр – "Ёш жўжанинг отаси" ёки "Янги кучнинг отаси" деган маънони англатади.

Исломий нуқтаи назардан

Абу Бакр ал-Сиддиқ (р.а.) – Ислом тарихидаги энг муҳим шахслардан бири бўлиб, у Пайғамбар Муҳаммад (с.а.в.) нинг яқин дўсти ва биринчи кҳалифасидир. Абу Бакр ал-Сиддиқ номи "ҳақиқий ва тўғри инсон" сифатида танилган, чунки у Исломнинг дастлабки кунларида ўзининг содиқлиги ва фидойилиги билан танилган.

Абу Бакр исми содиқлик, вафодорлик, ва Исломга бўлган катта ишқни англатади. Бу исм, айниқса, яхши ахлоқ, илм-фан ва диний билимларга содиқлик ва тўғриликни таърифлайди.