Гўрўғли

Гўрўғли исми ўзбек ва туркий халқларда кенг тарқалган тарихий ва афсонавий исм бўлиб, у "Гўр" ва "Ўғли" сўзларидан ташкил топган.

• "Гўр" – форсча сўз бўлиб, "қабр", "мозор" маъносини англатади.

• "Ўғли" – туркий сўз бўлиб, "фарзанд", "ўғил" деган маъноларни билдиради.

Исмнинг умумий маъноси:

Гўрўғли – "қабр фарзанди" ёки "мозордан чиққан ўғил" деган маънони англатади.

Тарихий ва афсонавий маъноси:

Бу исм энг машҳур Гўрўғли достонлари билан боғлиқ бўлиб, халқ эпосларида баҳодир, адолатпарвар қаҳрамон сифатида тасвирланган. Афсонага кўра, Гўрўғли қабр ичида мў’жизавий тарзда тирик қолган чақалоқ ёки қабр олдида туғилган қаҳрамон ҳисобланган.