Даврқул

• Жинси: ўғил бола исми
• Маъноси: «даврнинг бандаси», ўз замонасининг одами
• Келиб чиқиши: арабча ва туркий
• Шакллари: Даврқулбек

Даврқул — икки қисмдан тузилган анъанавий ўзбек исми. Ўзбекларда «қул» қисми билан тугайдиган исмлар (Тошқул, Эшқул, Бойқул) қадимдан кенг тарқалган, Даврқул ҳам шу туркумга киради.

Маъноси ва келиб чиқиши

Исмнинг биринчи қисми арабча «давр» сўзи бўлиб, «замон», «аср» деган маънони англатади. Иккинчи қисми туркий «қул» сўзи — «банда», «хизматкор». Биргаликда исм «даврнинг бандаси», яъни ўз замонасига хизмат қилувчи, ўз даврининг одами деган маънони беради.

Исм эгасининг хусусиятлари

Халқ орасида Даврқул исмли кишилар меҳнатсевар, жамият ишларида фаол ва ўз бурчини биладиган бўлади, деб қаралади. Бу исм маъносидан келиб чиққан таассурот, қатъий қоида эмас.

Ўхшаш исмлар

• Даврон — «давр» сўзидан, «замон, давр» маъносида.
• Тошқул — «қул» қисмли анъанавий исм.
• Эшқул — «қул» қисмли анъанавий исм.

Кимларга мос

Исм анъанавий ўзбек исмларини қадрлайдиган ва ўғли ўз замонасида фойдали инсон бўлишини тилаган ота-оналарга мос келади. Эркалаб «Даврқулбек» деб ҳам мурожаат қилинади.