Бердишукур

Бердишукур исми икки қисмдан ташкил топган: "Берди" ва "Шукур".

• "Берди" – туркий сўз бўлиб, "бермоқ", "ҳадя этмоқ", "инъом қилмоқ" маъноларини англатади. Бу қисм боланинг туғилиши Аллоҳнинг неъмати ёки совғаси сифатида қабул қилинганини билдиради.
• "Шукур" – арабча сўз бўлиб, "миннатдорчилик", "шукроналик", "Аллоҳга ҳамд айтиш" деган маъноларни англатади. Исломий тушунчага кўра, шукр қилиш Аллоҳнинг инъом ва неъматларига миннатдорлик билдиришни ифодалайди.

Шундай қилиб, Бердишукур исми "Аллоҳ ато этган шукроналик", "Тангри ҳадя қилган миннатдорчилик", ёки "Худонинг инъом этган неъматига шукр" деган маъноларни англатади.

Бу исм одатда ота-онанинг фарзандининг дунёга келишини Аллоҳнинг улуғ неъмати сифатида қабул қилиб, унга шукроналик билдирган ҳолда қўйилган бўлиши мумкин. У Марказий Осиё халқлари, айниқса ўзбек ва қозоқ миллатларида учрайди.