Бердиқул

Бердиқул исми икки қисмдан таркиб топган: "Берди" ва "Қул".

• "Берди" – туркий сўз бўлиб, "бермоқ", "ато этмоқ", "инъом қилмоқ" маъноларини англатади. Бу қисм одатда боланинг туғилиши Аллоҳнинг неъмати сифатида қабул қилинганини билдиради.
• "Қул" – арабча келиб чиқишга эга бўлиб, "бандаси", "итоаткор", "хизматкор" деган маъноларни англатади. Исломий анъаналарда бу сўз одатда Аллоҳга хизмат қилиш ва унга итоаткорлик маъносида ишлатилади.

Шундай қилиб, Бердиқул исми "Аллоҳ томонидан ато этилган бандаси" ёки "Тангрининг инъоми бўлган қул" деган маъноларни англатади. Бу исм Марказий Осиё халқлари, айниқса ўзбек, қозоқ ва қирғиз миллатларида кенг тарқалган бўлиб, диний ҳамда эзгу маънога эга.

Бердиқул исми одатда ота-онанинг фарзандга нисбатан Аллоҳнинг марҳаматини ҳис этганлигини ифодалаш учун қўйилган бўлиши мумкин.