Бердиқўзи

Бердиқўзи исми икки қисмдан иборат: "Берди" ва "Қўзи".

• "Берди" – туркий сўз бўлиб, "бермоқ", "ато этмоқ", "ҳадя қилмоқ" маъноларини англатади. Одатда, бу қисм боланинг туғилиши Аллоҳнинг неъмати ёки совғаси эканлигини ифодалаш учун ишлатилади.
• "Қўзи" – бу сўз туркий ва форс-тожик тилларида "қурбонлик учун боқиладиган ёш қўй" ёки "меҳробонлик, самимият рамзи" сифатида ишлатилади. Исломий анъаналарда қўзи қурбонлик ва фидокорлик тимсоли сифатида қабул қилинади.

Шундай қилиб, Бердиқўзи исми "Аллоҳ ато этган қўзи", "Тангрининг инъоми" ёки "Назр қилинган неъмат" деган маъноларни англатади. Бу исм кўпинча ота-онанинг фарзандга бўлган шукроналик ҳиссини ифодалаш мақсадида қўйилган бўлиши мумкин.

Бу исм асосан Марказий Осиё халқлари, айниқса ўзбек ва қозоқ миллатларида учрайди. Диний ва анъанавий мазмунга эга бўлиб, меҳрибонлик, саховат ва фидокорлик тимсоли сифатида қабул қилинади.