Уйғун

Уйғун (асл исми Отақўзиэв Раҳматулла) ўзбек совет адабиётининг асосчиларидан бири бўлиб, шоир, драматург, таржимон ва адабий танқидчи сифатида танилган. У Ўзбекистон халқ шоири, Ҳамза номидаги Давлат мукофоти лауреати, Ўзбекистон ССРда хизмат кўрсатган артист ва Ўзбекистон Фанлар академиясининг мухбир аъзоси бўлган.
Ҳаёт йўли
Уйғун меҳнат фаолиятини 1925 йилда Самарқанддаги педагогика академиясининг ижтимоий-иқтисодий факултетини тугатгач, оддий ўқитувчиликдан бошлаган. 1930 йилдан бошлаб республика олий ўқув юртларида дарс берган ва газета ҳамда журнал таҳририятларида ишлаган.
Унинг жамоат фаолияти ҳам кенг бўлган. Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси бошқаруви ва Президиуми аъзоси, СССР Ёзувчилар уюшмаси бошқаруви аъзоси сифатида ишлаган. 1950–1954 йилларда Ўзбекистон ёзувчилари уюшмаси бошқаруви раиси бўлган. Шунингдек, «Шарқ юлдузи» ва «Муштум» журналлари таҳририяти аъзоси, АПН Ўзбекистон бўлими жамоат кенгаши раиси, Ўзбекистон Компартияси тафтиш комиссияси аъзоси ва Ўзбекистон ССР Олий Кенгаши депутати бўлган.
Ижодининг асосий йўналишлари
Уйғун ижоди жуда кўп қиррали. У шоир, драматург, адабий жараён тадқиқотчиси, танқидчи, публитсист ва эссенавис сифатида фаол ишлаган. Унинг биринчи шеърий тўплами «Баҳор шодлиги» 1929 йилда нашр этилган. Умри давомида элликдан ортиқ шеърий ва драматик китоблари чоп этилган.
Унинг 1930-йиллар шеъриятида давлат ва халқ тарихига шахсан дахлдор бўлган янги инсон образлари яратилган. Замондошининг маънавий олами «Назир отанинг ғазаби», «Бригадир Карим» ва «Жонтемир» шеърларида айниқса ёрқин акс этган. Ўша йилларда шоир Украина мавзусида «Украина шамоллари» шеърий туркумини яратган.
Уруш йилларидаги шеърияти
Улуғ Ватан уруши йилларида публитсист шоир сифатида Уйғун ижоди жуда самарали бўлди. Унинг асарларида совет халқининг ватанпарварлиги, душманга нафрати ва ғалабага ишончи очиқ ифодаланган. Айрим сатрлар курашга чақирувчи руҳда ёзилган.
Драматургияси
Уйғун назмда кўплаб пьеса ва драмалар ёзган. Бу асарлар ўзбек совет драматургияси ва театр санъати ривожига сезиларли ҳисса бўлиб қўшилган. Унинг айрим драмалари олтин фондга кирган:
- «Она», «Ҳаёт қўшиғи», «Новбаҳор», «Олтин кўл»;
- «Алишер Навоий» (Иззат Султон билан ҳаммуаллифликда);
- «Куя», «Хурият», «Парвоз», «Дўстлар», «Таваккал ҳазил»;
- «Абу Райҳон Беруний», «Ибн Сино», «Зебунисо».
Публитсистикаси ва адабий танқиди
Уйғун ижодида бадиий асар билан бирга, замонавий адабиёт ҳақидаги мақола ва очерклар ҳам муҳим ўрин тутади.
Хулоса
Уйғун ўзбек адабиётида шоир, драматург ва таржимон сифатида чуқур из қолдирган ижодкор.
Изоҳлар
0Ҳозирча изоҳ йўқ — биринчи бўлиб фикр билдиринг!